Jakie są przyczyny guzków ślinianek?

dr Anna Nowak
Opublikowano: 19 września 2026
Zdjęcie artykułu

Guzki ślinianek najczęściej powstają w wyniku łagodnych nowotworów, przede wszystkim gruczolaka wielopostaciowego i guza Warthina. Rzadziej przyczyną są nowotwory złośliwe, kamica, zapalenia, torbiele, choroby autoimmunologiczne lub powiększone węzły chłonne leżące w obrębie gruczołu. Dokładną przyczynę ustala się na podstawie badania lekarskiego, USG i biopsji, ponieważ sam wygląd guzka nie rozstrzyga o jego naturze.

Czym są guzki ślinianek i gdzie występują

Ślinianki to gruczoły wytwarzające ślinę, która nawilża jamę ustną, ułatwia połykanie i trawienie oraz chroni zęby przed próchnicą. Wyróżnia się trzy pary dużych ślinianek: przyuszne, podżuchwowe i podjęzykowe. Dodatkowo w błonie śluzowej jamy ustnej i gardła rozsiane są setki ślinianek mniejszych. Guzek może powstać w każdym z tych gruczołów.

Od 70 do 80 procent guzów ślinianek rozwija się w ślince przyusznej, położonej przed uchem i poniżej niego. Około 10 procent dotyczy ślinianki podżuchwowej, a 10–15 procent ślinianek mniejszych, na przykład na podniebieniu lub wardze. Ślinianka podjęzykowa jest zajęta najrzadziej. Lokalizacja ma znaczenie, ponieważ im mniejszy gruczoł, tym większe ryzyko, że guz okaże się złośliwy.

Najczęstsze przyczyny guzków ślinianek w skrócie

Przyczyny dzielą się na nowotworowe i nienowotworowe. Do pierwszej grupy należą nowotwory łagodne, które stanowią większość przypadków, oraz rzadsze nowotwory złośliwe. Do drugiej zaliczają się kamica, zapalenia, torbiele i choroby ogólnoustrojowe. Guzek w okolicy ślinianki może też być powiększonym węzłem chłonnym, a nie samym gruczołem. Najważniejsze przyczyny to:

  • gruczolak wielopostaciowy, czyli najczęstszy guz łagodny,
  • guz Warthina,
  • rak śluzowo-naskórkowy i inne nowotwory złośliwe,
  • kamica i zapalenie ślinianek,
  • torbiele, w tym mucocele i żabka,
  • zespół Sjögrena i choroba związana z IgG4,
  • powiększone węzły chłonne i przerzuty.

Najczęściej guzek w ślince przyusznej okazuje się łagodnym nowotworem, a obrzęk w ślince podżuchwowej częściej wiąże się z kamicą lub zapaleniem. Takie reguły mają jednak charakter statystyczny. U konkretnego pacjenta decyduje dopiero diagnostyka, dlatego żaden nowy, utrzymujący się guzek nie powinien być oceniany wyłącznie na podstawie domysłów.

Nowotwory łagodne jako najczęstsza przyczyna guzków

Około 80 procent guzów ślinianki przyusznej jest łagodnych. W ślince podżuchwowej łagodna jest mniej więcej połowa zmian, a w ślince podjęzykowej i mniejszych gruczołach ślinowych guzy znacznie częściej okazują się złośliwe. Guzy łagodne rosną zwykle powoli, bezboleśnie i są ruchome pod palcami. Mimo to wymagają oceny, ponieważ z czasem rosną, a nieliczne ulegają transformacji złośliwej.

Gruczolak wielopostaciowy

Gruczolak wielopostaciowy (adenoma pleomorphicum) to najczęstszy nowotwór ślinianek, stanowiący około 50–60 procent wszystkich guzów tych gruczołów. Składa się z komórek nabłonkowych i mioepitelialnych oraz tkanki podścieliska o charakterze śluzowym lub chrzęstnym, stąd nazwa. Występuje najczęściej u osób w wieku 30–60 lat, nieco częściej u kobiet. Zwykle jest pojedynczym, twardawym, bezbolesnym guzem.

Choć jest łagodny, ma tendencję do nawrotów, jeśli zostanie usunięty zbyt oszczędnie, ponieważ jego torebka bywa niepełna. Po wielu latach niewielki odsetek tych guzów, szacowany na kilka procent, przekształca się w raka wywodzącego się z gruczolaka wielopostaciowego. Z tego powodu zwykle zaleca się jego usunięcie, a nie wieloletnią obserwację.

Guz Warthina

Guz Warthina (adenolymphoma, gruczolakotorbielak limfatyczny) jest drugim pod względem częstości guzem łagodnym ślinianki przyusznej. Dotyczy głównie mężczyzn po 50. roku życia, a najsilniejszym znanym czynnikiem ryzyka jest palenie tytoniu. Może występować po obu stronach twarzy jednocześnie lub kolejno. Rośnie wolno, ma miękką, elastyczną konsystencję i bardzo rzadko ulega zezłośliwieniu.

Nowotwory złośliwe ślinianek

Nowotwory złośliwe ślinianek są rzadkie i stanowią mniej niż 5 procent nowotworów głowy i szyi. Obejmują ponad dwadzieścia typów histologicznych, co czyni tę grupę bardzo zróżnicowaną. Częstość raka rośnie wraz z wiekiem, a rokowanie zależy od typu, stopnia złośliwości i zaawansowania w chwili rozpoznania. Zdarzają się także u dzieci i młodych dorosłych.

Rak śluzowo-naskórkowy

Rak śluzowo-naskórkowy (mucoepidermoid carcinoma) jest najczęstszym nowotworem złośliwym ślinianek zarówno u dorosłych, jak i u dzieci. Najczęściej rozwija się w ślince przyusznej oraz w gruczołach ślinowych mniejszych podniebienia. Odmiany o niskim stopniu złośliwości mają dobre rokowanie po całkowitym wycięciu, natomiast odmiany wysokozłośliwe są bardziej agresywne i częściej dają przerzuty do węzłów chłonnych szyi.

Rak gruczołowo-torbielowaty

Rak gruczołowo-torbielowaty (adenoid cystic carcinoma) rośnie wolno, lecz cechuje się skłonnością do naciekania nerwów. Dlatego często powoduje ból, drętwienie lub niedowład twarzy. Przerzuty odległe, zwłaszcza do płuc, mogą pojawić się nawet po wielu latach od leczenia. Najczęściej występuje w ślince podżuchwowej i w mniejszych gruczołach ślinowych jamy ustnej.

Inne nowotwory złośliwe

Do pozostałych nowotworów złośliwych należą rak groniastokomórkowy, gruczolakorak bliżej nieokreślony, rak przewodów ślinowych, rak wywodzący się z gruczolaka wielopostaciowego oraz chłoniaki. Rzadko rozpoznaje się także raka płaskonabłonkowego, który w ślince częściej jest przerzutem niż nowotworem pierwotnym. Każdy z tych typów wymaga innego planu leczenia, co podkreśla znaczenie dokładnej diagnostyki.

Kamica ślinianek jako częsta przyczyna guzka

Kamica ślinianek polega na tworzeniu się kamieni w przewodach wyprowadzających ślinę. Około 80–90 procent kamieni występuje w ślince podżuchwowej, ponieważ jej ślina jest gęstsza i bogatsza w wapń, a przewód Whartona biegnie pod górę. Kamień utrudnia odpływ śliny i powoduje jej zastój, co prowadzi do powiększenia gruczołu.

Charakterystyczny jest ból i obrzęk pod żuchwą, nasilające się podczas jedzenia, szczególnie kwaśnych pokarmów, a po posiłku ustępujące. Obrzęk bywa odbierany jako guzek, choć jest przejściowy. Kamica sprzyja nawrotowym zakażeniom i przewlekłemu zapaleniu. Kamień często widać w USG, a jego położenie precyzyjnie określa sialendoskopia.

Zapalenie ślinianek: bakteryjne i wirusowe

Ostre bakteryjne zapalenie ślinianki wywołuje najczęściej gronkowiec złocisty, który wnika do przewodu z jamy ustnej. Sprzyjają temu odwodnienie, zła higiena jamy ustnej, leki zmniejszające wydzielanie śliny oraz ogólne osłabienie u osób starszych. Zapalenie objawia się bolesnym, zaczerwienionym obrzękiem, gorączką i wyciekiem ropy z ujścia przewodu.

Najbardziej znanym zapaleniem wirusowym jest świnka, czyli nagminne zapalenie przyusznic wywoływane przez paramyksowirusa. Powoduje bolesne, zwykle obustronne powiększenie ślinianek przyusznych, najczęściej u nieszczepionych dzieci i młodzieży. Ślinianki mogą też atakować inne wirusy, w tym wirus Epsteina-Barr i cytomegalowirus, a zakażenie HIV sprzyja powstawaniu torbieli limfoepitelialnych.

Przewlekłe zapalenia i choroby autoimmunologiczne

Zespół Sjögrena to choroba autoimmunologiczna, w której układ odpornościowy atakuje gruczoły łzowe i ślinowe. Prowadzi do suchości w ustach i oczach, a u części chorych do nawracającego, zwykle obustronnego powiększenia ślinianek przyusznych. Chorzy z tym zespołem mają też podwyższone ryzyko chłoniaka typu MALT, dlatego trwałe, twarde powiększenie gruczołu wymaga dokładnej oceny.

Choroba związana z IgG4 jest kolejną przyczyną guzowatych powiększeń. Może powodować bezbolesne, symetryczne powiększenie ślinianek podżuchwowych i przyusznych oraz gruczołów łzowych, określane dawniej jako choroba Mikulicza. Przewlekłe stwardniające zapalenie ślinianki podżuchwowej, zwane guzem Küttnera, bywa mylone z nowotworem i rozpoznawane dopiero po badaniu histopatologicznym. Podobny obraz może dawać także sarkoidoza. Pomocne są oznaczenia IgG4 we krwi oraz biopsja.

Torbiele i zastój śliny: mucocele i żabka

Torbiele ślinianek powstają, gdy ślina gromadzi się w tkankach lub przewodach. Mucocele, czyli torbiel zastoinowa, to miękki, niebolesny, często niebieskawy pęcherzyk na wardze, policzku lub dnie jamy ustnej. Jego przyczyną jest najczęściej uraz, na przykład przygryzienie wargi, który uszkadza przewód mniejszej ślinianki i prowadzi do wynaczynienia śluzu.

Żabka (ranula) jest większą torbielą dna jamy ustnej związaną ze ślinianką podjęzykową. Unosi język i może utrudniać mówienie lub jedzenie. Odmiana zanurzająca się (plunging ranula) może sięgać do szyi i udawać guz podżuchwowy. Leczenie polega zwykle na chirurgicznym usunięciu torbieli, często razem ze związanym gruczołem, aby zmniejszyć ryzyko nawrotu.

Powiększone węzły chłonne i przerzuty w okolicy ślinianki

Guzek wyczuwalny w okolicy ślinianki przyusznej nie zawsze pochodzi z gruczołu. W obrębie i wokół ślinianki przyusznej leży wiele węzłów chłonnych, które odbierają chłonkę ze skóry skroni, twarzy i owłosionej skóry głowy. Mogą się powiększać w przebiegu infekcji, na przykład zakażeń skóry, ucha czy oka, i zwykle ustępują po kilku tygodniach.

Utrzymujące się powiększenie węzła może oznaczać chłoniaka albo przerzut. Do ślinianki przyusznej przerzutują głównie nowotwory skóry głowy i twarzy: rak płaskonabłonkowy, czerniak oraz rak z komórek Merkla. Dlatego u osoby z wcześniejszym nowotworem skóry guzek przed uchem wymaga szczególnej czujności i szybkiej diagnostyki, nawet jeśli rośnie powoli.

Czynniki ryzyka guzków ślinianek

Przyczyny większości nowotworów ślinianek pozostają niewyjaśnione, ale znane są czynniki, które zwiększają ryzyko. Najlepiej udokumentowany jest wpływ promieniowania jonizującego. Radioterapia głowy i szyi, na przykład w dzieciństwie, oraz ekspozycja na promieniowanie, jak u osób ocalałych z bombardowań atomowych, zwiększają ryzyko guzów łagodnych i złośliwych nawet po kilkudziesięciu latach.

Poza promieniowaniem rolę odgrywają także inne czynniki, ale siła dowodów dla poszczególnych z nich jest różna. U większości pacjentów z guzem ślinianki nie udaje się wskazać żadnej wyraźnej przyczyny, więc brak czynników ryzyka nie wyklucza choroby. Do czynników uwzględnianych w badaniach należą:

  • palenie tytoniu, zwłaszcza w guzie Warthina,
  • wcześniejsza radioterapia okolicy głowy i szyi,
  • wiek powyżej 50 lat w przypadku większości nowotworów,
  • zakażenie wirusem Epsteina-Barr w rzadkich rakach limfoepitelialnych,
  • narażenie zawodowe, na przykład na pyły metali lub krzemionkę,
  • choroby autoimmunologiczne, zwłaszcza zespół Sjögrena.

Najsilniejszy związek dotyczy palenia i guza Warthina oraz promieniowania i guzów ślinianek w ogóle. W przypadku narażeń zawodowych wyniki badań są niejednoznaczne i nie pozwalają na stanowcze wnioski. Unikanie palenia i niepotrzebnego napromieniania głowy pozostaje rozsądną profilaktyką, choć nie daje gwarancji.

Rola genetyki i zmian molekularnych

Nowotwory ślinianek mają charakterystyczne zmiany molekularne, które pomagają je rozpoznawać. W gruczolaku wielopostaciowym często dochodzi do przegrupowań genów PLAG1 lub HMGA2. W raku śluzowo-naskórkowym typowa jest fuzja CRTC1::MAML2, a w raku gruczołowo-torbielowatym fuzja MYB::NFIB. Rak wydzielniczy ślinianek wiąże się z fuzją ETV6::NTRK3.

Zmiany te powstają zwykle w trakcie życia komórki i nie są dziedziczone, dlatego rodzinne występowanie guzów ślinianek jest rzadkie. Znaczenie praktyczne mają przede wszystkim dla diagnostyki i leczenia. Wykrycie fuzji NTRK otwiera na przykład możliwość terapii celowanej, a obecność receptorów androgenowych lub HER2 w raku przewodów ślinowych bywa podstawą leczenia ukierunkowanego.

Guzki ślinianek u dzieci

U dzieci guzy ślinianek są rzadkie, ale wymagają szczególnej uwagi. Najczęstszym guzem ślinianki przyusznej w pierwszym roku życia jest naczyniak krwionośny niemowlęcy, który zwykle samoistnie się cofa. U starszych dzieci i nastolatków częstszy jest gruczolak wielopostaciowy. Przyczyną powiększenia ślinianek mogą być także zakażenia wirusowe i bakteryjne oraz nawracające zapalenie przyusznic.

Jeśli guz u dziecka jest złośliwy, najczęściej jest to rak śluzowo-naskórkowy o niskim stopniu złośliwości, który po całkowitym wycięciu daje bardzo dobre wyniki. Każdy utrzymujący się guzek ślinianki u dziecka powinien być oceniony przez specjalistę, ponieważ odsetek zmian złośliwych wśród guzów nabłonkowych jest u dzieci stosunkowo wysoki.

Jak odróżnić guzek łagodny od złośliwego

Sam wygląd i dotyk nie pozwalają rozstrzygnąć o charakterze guza, ale pewne cechy mają znaczenie. Guz łagodny jest zwykle pojedynczy, ruchomy, gładki i rośnie przez miesiące lub lata. Guz złośliwy częściej jest twardy, nieregularny, nieruchomy, szybko powiększający się i związany z otaczającymi tkankami. Mogą mu towarzyszyć powiększone węzły chłonne szyi.

Objawy alarmowe guzka ślinianki

Większość guzków ślinianek nie boli, dlatego brak bólu nie powinien uspokajać. Dotyczy to także guzków obecnych od lat, które ostatnio zmieniły wielkość lub twardość. Niektóre sygnały wskazują na możliwość nowotworu złośliwego lub poważnego zapalenia i wymagają pilnej konsultacji, najlepiej u laryngologa. Są to w szczególności:

  • szybkie powiększanie się guza w ciągu tygodni,
  • niedowład lub asymetria mięśni twarzy,
  • drętwienie skóry twarzy lub języka,
  • twardy, nieruchomy guz zrośnięty ze skórą lub podłożem,
  • uporczywy ból ucha lub twarzy bez wyraźnej przyczyny,
  • trudności w otwieraniu ust lub połykaniu,
  • powiększone węzły chłonne szyi,
  • gorączka z bolesnym, zaczerwienionym obrzękiem i ropną wydzieliną.

Gorączka, silny ból i zaczerwienienie sugerują raczej ostre zapalenie, które wymaga leczenia w ciągu dni. Niedowład nerwu twarzowego jest natomiast szczególnie istotny, ponieważ w guzach łagodnych występuje bardzo rzadko, a w nowotworach złośliwych znacznie częściej, co czyni go jednym z najważniejszych objawów różnicujących.

Diagnostyka guzków ślinianek

Rozpoznanie zaczyna się od wywiadu i badania palpacyjnego głowy, szyi i jamy ustnej oraz oceny funkcji nerwu twarzowego. Podstawowym badaniem obrazowym jest USG, które pozwala ocenić wielkość, budowę i granice zmiany oraz węzły chłonne. Wyróżnia też guzy lite, torbiele i kamienie. USG jest bezpieczne, szeroko dostępne i nie wymaga przygotowania.

Rezonans magnetyczny najlepiej obrazuje tkanki miękkie i pokazuje związek guza z nerwem twarzowym oraz rozległość nacieku. Tomografia komputerowa jest pomocna przy kamicy, zajęciu kości i ocenie węzłów chłonnych. Biopsja cienkoigłowa pod kontrolą USG pozwala pobrać komórki do badania cytologicznego i jest zwykle pierwszym krokiem w ustaleniu charakteru guza przed operacją.

Wynik biopsji cienkoigłowej bywa niejednoznaczny, ponieważ guzy ślinianek są bardzo zróżnicowane. Stosuje się wtedy biopsję gruboigłową lub ocenę śródoperacyjną. W podejrzeniu chorób autoimmunologicznych wykonuje się badania krwi, w tym przeciwciała anty-SSA i anty-SSB oraz IgG4, a czasem biopsję małych gruczołów wargi. Kamicę potwierdza USG lub sialendoskopia.

Leczenie zależne od przyczyny

Sposób leczenia zależy od rozpoznania. Łagodne i złośliwe guzy ślinianek leczy się przede wszystkim chirurgicznie. W ślince przyusznej wykonuje się najczęściej częściową (powierzchowną) parotidektomię z zachowaniem nerwu twarzowego, a w ślince podżuchwowej wycięcie całego gruczołu. Powinien to robić doświadczony chirurg, ponieważ uszkodzenie nerwu może prowadzić do niedowładu mięśni twarzy.

W nowotworach złośliwych o wyższym stopniu zaawansowania po operacji stosuje się radioterapię, a czasem chemioradioterapię, zwłaszcza przy niedoszczętnym wycięciu, nacieku nerwów lub przerzutach do węzłów. W wybranych przypadkach używa się terapii celowanej. Guz Warthina u starszych chorych z chorobami współistniejącymi można czasem tylko obserwować, po potwierdzeniu rozpoznania biopsją.

Przyczyny nienowotworowe leczy się odmiennie. Zapalenia bakteryjne wymagają antybiotyków, nawodnienia, masażu gruczołu i środków pobudzających wydzielanie śliny. Kamienie usuwa się w sialendoskopii lub małym zabiegu chirurgicznym. Choroby autoimmunologiczne leczy się lekami modulującymi odporność, a torbiele zwykle wycina się. Wiele takich zmian nie wymaga resekcji gruczołu.

Rokowanie i możliwe powikłania leczenia

Rokowanie w guzach łagodnych jest bardzo dobre, jeśli zostaną całkowicie usunięte. Ryzyko nawrotu gruczolaka wielopostaciowego po prawidłowo wykonanym zabiegu jest niskie. W nowotworach złośliwych wyniki zależą od typu i stadium: rak śluzowo-naskórkowy o niskiej złośliwości daje bardzo wysokie odsetki wyleczeń, natomiast wysokozłośliwe raki i rak gruczołowo-torbielowaty wymagają wieloletniej kontroli.

Do możliwych powikłań operacji należą przejściowe lub trwałe niedowłady nerwu twarzowego, zaburzenia czucia płatka ucha oraz zespół Freya, czyli pocenie się i zaczerwienienie skóry policzka podczas jedzenia. Powstaje on, gdy włókna nerwowe po zabiegu odrastają w niewłaściwe miejsca. Ryzyko tych powikłań zmniejsza się dzięki monitorowaniu nerwu w trakcie operacji.

Kiedy zgłosić się do lekarza

Do lekarza warto zgłosić się z każdym guzkiem w okolicy ślinianki, który utrzymuje się dłużej niż 2–3 tygodnie, nawet gdy nie boli. Pierwszym kontaktem może być lekarz rodzinny, który skieruje na USG i do laryngologa. Przy objawach alarmowych, takich jak niedowład twarzy, szybki wzrost czy twardy guz, konsultację należy przyspieszyć.

Najczęściej zadawane pytania o guzki ślinianek

Czy guzek ślinianki to zawsze nowotwór?

Nie. Guzek lub obrzęk w okolicy ślinianki może wynikać z kamicy, zapalenia, torbieli, choroby autoimmunologicznej lub powiększonego węzła chłonnego. Gdy jednak jest to nowotwór, w większości przypadków okazuje się łagodny. Pewność daje dopiero badanie obrazowe oraz ocena mikroskopowa pobranego materiału przez patologa.

Czy guzek ślinianki może zniknąć samoistnie?

Zmiany zapalne, obrzęk związany z kamicą i powiększone węzły chłonne po infekcji często ustępują same lub po leczeniu. Nowotwory, zarówno łagodne, jak i złośliwe, nie znikają samoistnie. Jeśli guzek utrzymuje się dłużej niż kilka tygodni lub powraca, należy wykonać USG i skonsultować się z laryngologiem.

Czy palenie tytoniu powoduje guzki ślinianek?

Palenie wiąże się szczególnie z guzem Warthina, którego ryzyko jest u palaczy kilkukrotnie wyższe niż u osób niepalących. Związek palenia z nowotworami złośliwymi ślinianek jest słabszy i mniej jednoznaczny. Rzucenie palenia obniża ogólne ryzyko chorób głowy i szyi, dlatego pozostaje zalecane niezależnie od rodzaju guza.

FellowDoc.com
Umów wizytę u lekarza
FellowDoc.com
Umów wizytę u lekarza
FellowDoc.com
Umów wizytę u lekarza
FellowDoc.com
Umów wizytę u lekarza
FellowDoc.com
Umów wizytę u lekarza
Zdjęcie artykułu
Czy można pić alkohol przy zapaleniu zatok?
Sprawdź, jak napoje procentowe wpływają na zatkany nos i ból głowy. Poznaj kluczowe fakty dotyczące łączenia alkoholu z leczeniem chorych zatok.
Zdjęcie artykułu
Czy można myć włosy przy chorych zatokach?
Sprawdź, czy mycie głowy podczas infekcji zatok jest bezpieczne. Poznaj kluczowe zasady pielęgnacji i unikaj błędów, które mogą pogorszyć Twoje zdrowie.
Zdjęcie artykułu
Czy można latać samolotem z chorymi zatokami?
Sprawdź, czy podróż samolotem z chorymi zatokami jest bezpieczna dla Twojego zdrowia. Dowiedz się, jak uniknąć silnego bólu oraz komplikacji w chmurach.
Zdjęcie artykułu
Czy migdałki mogą odrosnąć?
Sprawdź, czy po wycięciu migdałków problem może powrócić. Dowiedz się, co na ten temat mówią najnowsze fakty medyczne. Poznaj prawdę o regeneracji tkanek.
Zdjęcie artykułu
Czy krzywy zgryz ma związek z trzecim migdałkiem?
Sprawdź, jak oddychanie przez usta wpływa na wygląd Twoich zębów. Poznaj ukrytą przyczynę wad zgryzu u dzieci. Dowiedz się, co warto pilnie zbadać.
Zdjęcie artykułu
Czy krzywa przegroda nosowa wpływa na zatoki?
Sprawdź jak skrzywiona przegroda nosowa zmienia pracę Twoich zatok. Poznaj ukryte przyczyny nawracających infekcji i zadbaj o komfortowy oddech już dziś.
Zdjęcie artykułu
Czy inhalacje z soli fizjologicznej pomagają na zatoki?
Sprawdź skuteczność inhalacji z soli fizjologicznej w walce z bólem zatok. Poznaj zasady domowej kuracji i dowiedz się czy ta metoda naprawdę działa.
Zdjęcie artykułu
Czy gorącą kąpiel pomaga na chore zatoki?
Sprawdź, czy gorąca kąpiel to dobry sposób na zatkany nos. Dowiedz się, jak wysoka temperatura wpływa na Twoje zdrowie. Poznaj fakty przed wejściem do wanny.
Zdjęcie artykułu
Czy chore zatoki mogą powodować ucisk w skroniach?
Sprawdź, jak chore zatoki wpływają na Twój komfort i ból głowy. Poznaj przyczyny uciążliwego ucisku w skroniach. Dowiedz się, skąd bierze się ten dyskomfort.
Zdjęcie artykułu
Czy chore zatoki mogą powodować ból oczu?
Sprawdź, jak problemy z zatokami wpływają na Twój wzrok. Poznaj przyczyny uciążliwego ucisku w okolicach oczu. Dowiedz się, skąd bierze się ten ból.